De koffie staat klaar
Feras (1974) heeft negentien jaar als verpleegkundige in Syrië gewerkt, maar is vanwege de oorlog in 2015 gevlucht naar Libanon. Na twee jaar krijgt hij via de UNHCR een uitnodiging voor Nederland. Hij heeft toen een twaalfdaagse cursus ‘Participeren in Nederland’ gevolgd.
De IND heeft een huis voor het gezin geregeld in EVA Lanxmeer, aan de Henriette Roland Holststraat. Van februari 2016 t/m maart 2017 heeft Feras de inburgeringscursus gevolgd en goed afgesloten. Hierna heeft hij drie jaar gewerkt bij VluchtelingenWerk, maar vanwege gezondheidsproblemen heeft hij ontheffing van werk gekregen. Sinds 2021 werkt hij als vrijwillige tolk bij ElkWelzijn. Feras’ zoon (2009), die nu 16 is, was zes jaar toen hij naar Nederland kwam. Zijn dochter Djana (2016) is hier geboren.
Djana zit op de Montessorischool en heeft het erg naar haar zin. Ze zit op zwemmen en sport bij BonVie op de loopband en speelt er ook basketbal. Vanuit school sport ze één keer per week in de sporthal van Parijsch. De zoon van Feras volgt een ict-opleiding in Tiel.
“In de ecowijk is er meer sociaal contact”, vertelt Feras. “Daar is het anders georganiseerd. Je zorgt met een groep mensen samen voor de tuin. Je kent elkaar, het is er een beetje warmer.” Feras heeft ook meegewerkt aan de film ‘Typisch Ecowijk Culemborg’. Daar groet hij iedereen en zie je hem koekjes rondbrengen met Djana in verband met het Suikerfeest.
“In de Moeflonstraat vraagt niemand aan jou: wie ben je, kom je een kopje koffie drinken?”
Op de vraag hoe dat dan beter zou kunnen, zegt Feras: “Nou, gewoon eens samen barbecueën!”