Ik maak er gewoon het beste van
Beb (1943) is geboren in Utrecht en start hier na haar huwelijk, samen met haar man, rijschool Van der Linden.
Wonen is - ook in die tijd - duur in Utrecht en op het moment dat er een appartement in de Gandiflat beschikbaar komt, verhuist ze met haar man naar Culemborg. De rijschool groeit en breidt zich uit met auto-, motor-, vrachtwagen- en aanhangerexamens, verkeersopleidingen, theorielessen en chauffeursdiploma’s.
Ze krijgen behoefte aan een kantoor en een theorielokaal en verhuizen naar een ruimer huis aan de Zandstraat, naast kapper Ed van der Heijde.
Het zijn drukke jaren. Ze hebben inmiddels een groot wagenpark en zeven personeelsleden. In 1996 overlijdt haar man. Dat is een hele zware tijd voor Beb waarin ze veel steun krijgt van haar personeel. Ze doet al de volledige administratie, maar na het overlijden krijgt ze ook te maken met allerlei technische vragen.
Beb wordt hier heel nerveus van, totdat de huisarts haar duidelijk vraagt: “Beb wil je zo doorgaan? Dan lig jij straks ook naast je man.” “Dat zet je aan het denken”, vertelt Beb. “Ik heb het bedrijf verkocht en in 2004 een optie genomen op dit appartement aan het Schippersgildepad. Na 14 slapeloze nachten besloot ik ervoor te gaan. Daarna kreeg ik het druk met het inrichten van de woning én werd ik lid van de opvang- en wooncommissie.”
Beb heeft al heel lang last van netvliesloslating en is slechtziend. Maar ook nu nog regelt ze veel hulp om zich heen terwijl ze haar situatie wonderbaarlijk goed accepteert. “Je kunt er toch niets aan doen, ik maak er gewoon het beste van”, zegt Beb.