Parijsch, zomer 2026
Een zondagmiddag in een nieuwbouwwijk,
het schoolplein leeg, geen reuring in de straten,
ver weg motoren, ronkend op de dijk.
De huizen ogen slaperig, verlaten.
De weersvoorspeller krijgt alweer gelijk:
de zon meedogenloos, de wind zachtmoedig.
Pas na het middaguur ontwaakt de wijk,
viert men het leven rijk en overvloedig.
Waar rook opstijgt, daar smeult het houtskoolvuur
onzichtbaar achter schuttingen en hagen.
Het ruikt naar spareribs in verbrande staat.
Al is de hitte moeilijk te verdragen,
er wordt wat afgelachen op dit uur
tot het gesprek verloopt richting klimaat.
René van Loenen