Van Sarajevo, naar de rust in Parijsch
Tatjana Kalas-Strelov is 66 jaar en is geboren en getogen in Sarajevo, in het voormalige Joegoslavië. In 1992 vlucht zij vanwege de oorlog met haar dochter naar Nederland. Na een periode in een asielzoekerscentrum en bij een gastgezin in Maurik, komt haar man een jaar later naar Nederland. Ze gaan in Maurik wonen en daar wordt hun zoon geboren. Hoewel het gezin aanvankelijk hoopt terug te keren, bouwen zij uiteindelijk een nieuw bestaan op in Nederland.
In 1998 begint Tatjana als docent Engels op het KWC. Een jaar later verhuist het gezin, vanwege haar werk, naar Terweijde in Culemborg. Sinds 2009 woont zij in Parijsch, waar zij vanaf het begin de wijk heeft zien groeien en veranderen.
Voor Tatjana betekent wonen in Parijsch vooral rust, ruimte en groen. Ze geniet van de waterpartij en het uitzicht op het kunstwerk vlak voor haar huis. Het huis doet haar zelfs denken aan de mediterrane sfeer uit haar jeugd. Daarnaast waardeert ze dat voorzieningen zoals de supermarkt, huisarts en bushalte dichtbij zijn.
Verbeterpunten ziet ze vooral in het openbaar vervoer. Omdat zij geen auto rijdt, zou een bus die vaker rijdt veel verschil maken, zeker voor ouderen en mensen zonder rijbewijs.
Het contact met buurtbewoners is beperkt, mede door haar drukke baan, al heeft ze goed contact met één buurgezin en met haar collega's die ook in Parijsch wonen. Ze staat zeker open voor initiatieven die de verbondenheid in de wijk vergroten, zolang die bij haar passen.
Verhuizen naar een andere wijk hoeft voor haar niet, maar als het ooit gebeurt, kiest ze waarschijnlijk voor een plek dichter bij het station of het centrum of Amsterdam waar haar kinderen wonen. Als echt stadsmens voelt zij zich van nature thuis in de drukte van de stad.